Dziadkowie i wnuki mogą dostać jeden prezent, jeśli obie strony znajdą w nim coś dla siebie. Dobry plan uwzględnia też osobę, która pomoże im się spotkać.
Wyobraźmy sobie, że wnuczka ogląda z dziadkiem stare zdjęcia. Na jednym widzi szyld sklepu i pyta, co się w nim kupowało. Dziadek przypomina sobie drogę ze szkoły, a po chwili to on pyta, jak dziś wygląda ulica. Z takiej rozmowy może wyrosnąć świąteczny prezent: popołudnie, podczas którego oboje wybiorą zdjęcia i ułożą z nich własną opowieść.
Pracownia organizująca zajęcia dla rodzin musi przewidzieć, gdzie uczestnicy będą potrzebowali pomocy i co da się uzgodnić wcześniej. Kristin Zapasnik założył Verslomatika, firmę zajmującą się wdrażaniem AI i automatyzacją procesów biznesowych. W swoich firmach nadzoruje agenta koordynującego, który rozdziela zadania między wyspecjalizowanych agentów. Na przykładzie zajęć międzypokoleniowych widać, gdzie podobny podział pracy może pomóc organizatorom.
Niech obie strony wybiorą coś dla siebie
Zaproponuj zajęcie, do którego i dziadkowie, i wnuki mogą wnieść własny pomysł. Podczas wspólnego gotowania babcia może wybrać przepis, a wnuk wymyślić sposób podania. Przy oglądaniu zdjęć dziecko może zdecydować, które miejsce chce zobaczyć na spacerze. Spytaj, czy wszyscy mają na to ochotę i czy wolą spotkać się w domu, czy gdzieś wyjść.
Zestaw do odlewu dłoni od Memory Casting jest jedną z możliwości, jeśli rodzinie podoba się pomysł wspólnego wykonania pamiątki. Warto przeczytać instrukcję, przygotować miejsce i ustalić, kto pomoże dziecku. Gdy ktoś woli samodzielnie rysować albo opowiadać, można połączyć różne role w jednym zajęciu. W poradnikach prezentowych Topdovanos (po litewsku) można poszukać dalszych pomysłów i ocenić, na ile pasują do upodobań obu pokoleń.
Zmieść opowieść o ulicy na jednej kartce
Wróćmy do zdjęcia sklepu. Rodzic przynosi kopię fotografii i kartkę. Dziadek wybiera fragment historii, którym chce się podzielić. Wnuczka dopisuje pytanie o dzisiejszą ulicę i rysuje to, czego chciałaby na niej poszukać. Jeśli nie uda się wyjść na spacer, kartka może zostać w domu jako początek kolejnej rozmowy. Wystarczy zostawić miejsce na jej ciąg dalszy.
Spytaj dziadka, czy podpis pod zdjęciem oddaje to, co chciał powiedzieć. Zanim zrobicie zdjęcie gotowej kartki lub roześlecie je rodzinie, ustalcie, czy oboje chcą ją pokazać. Przy wręczaniu prezentu można zapowiedzieć samo popołudnie i przygotować materiały. Termin ustalicie wspólnie, kiedy będzie wiadomo, ile czasu i sił każdy ma na spotkanie.
Rozdziel pracę od formularza do stołu warsztatowego
W przykładowej pracowni agent obsługujący zapisy porządkuje odpowiedzi rodzin według wybranej formy zajęć. Drugi agent przygotowuje wykaz materiałów i zaznacza miejsca, gdzie potrzebne są ustalenia z prowadzącym. Koordynator łączy oba zestawienia w kartę zajęć. Powinno z niej wynikać, co już uzgodniono, kto przygotuje stanowiska i na jakie pytania trzeba jeszcze odpowiedzieć.
Załóżmy, że jedna rodzina pyta o możliwość pracy bez drobnego pisma. Agent przekazuje pytanie prowadzącej, która może zaproponować duży arkusz albo zapisywanie wypowiedzi przez osobę towarzyszącą. Gdy rodzina wybierze rozwiązanie, agent może dodać je do listy przygotowań. Zespół potrzebuje ustalenia dotyczącego materiałów i pomocy przy stole. Powód, dla którego ktoś poprosił o zmianę, może pozostać między nim a prowadzącą.
Daj spotkaniu zakończenie, które wybiorą uczestnicy
Pod koniec rodzinnych zajęć zapytaj, co każdy chce zrobić z efektem pracy. Kartka może trafić do albumu dziadka, a wnuczka może zabrać szkic ulicy. Jeżeli oboje mają ochotę wrócić do tematu, pomóż im umówić się na spacer. Prezent spełnia swoją rolę już wtedy, gdy mają chwilę na wysłuchanie się nawzajem. Gotowy album może powstać później, jeśli nadal będą go chcieli.
Założyciel Verslomatika jest również właścicielem Memory Casting i Topdovanos.
Komentarze